در حقیقت خرمالو ترکیب مطلوبی از مواد مغذی به مقدار کافی و مناسب است. بسیاری از مواد مغذی موجود در خرمالو تنها 2 تا 3 درصد نیاز روزانه به آن ها را تامین می کنند اما وجود سطح بالایی از منگنز در این میوه 17 درصد از نیازروزانه به این ماده معدنی را تامین می نماید.

خرمالو غیر از منگنز حاوی 9 درصد ویتامین C و 8 درصد ویتامین B6 است. فیبر خوراکی موجود در آن نیز به شدت بالاست و 80 درصد بافت این میوه را آب تشکیل می دهد.

از دیگر ویژگی های خرمالو وجود مقدار بالایی آنتی اکسیدان است که با خنثی سازی رادیکال های آزاد از بروز بیماری حاد شونده همچون پیری، سرطان، آب مروارید و دژنراسیون ماکولا (نوعی اختلال چشمی ناشی از افزایش سن) جلوگیری می کند.

یکی دیگر از خواص این میوه تاثیر آن در تسریع فرآیند کاهش وزن است. وجود فیبر بالا و دیگر مواد مغذی سرعت کاهش وزن را افزایش می دهد. مصرف خوراکی هایی همچون خرمالو که حاوی فیبر بالا هستند در دوره رژیم کاهش وزن باعث می شود فرد برای مدت زمان بیشتری احساس سیری داشته باشد. همچنین خوراکی های حاوی فیبر بالا در کاهش میل به مصرف قند و خوراکی های فرآوری شده نقش دارد. خرمالو دارای «لوتئین زآگزانتین» به عنوان یک ایزومر است. در بسیاری از مطالعات و روش های درمانی جدید آمده است که این ایزومر در حفظ و ارتقای سطح بینایی موثر است. این ماده روی شبکیه چشم تاثیر می گذارد و از بروز بیماری های تحلیل برنده همچون دژنراسیون ماکولا جلوگیری می کند. همچنین مصرف آن برای پیشگیری از آب مروارید توصیه می شود.

آسیب دیدگی چشم یکی از دلایل از دست رفت قدرت بینایی است. این آسیب دیدگی از واکنش اکسیژن با انواع خاصی از مولکول ها و ایجاد رادیکال های آزاد ناشی می شود. خرمالو به دلیل دارا بودن ویتامین های A، C و K از خواص آنتی اکسیدانی برخوردار است. این مواد مغذی جهت حفظ سلامت چشم ها در برابر آسیب دیدگی شبکیه حائز اهمیت است. همچنین لوتئین زآگزانتین همراه با ویتامین های ذکر شده آسیب ناشی از اشعه فرابنفش و دیگر عفونت های چشمی را به حداقل می رساند.

بهبود سلامت سیستم گوارشی از دیگر فوائد مصرف خرمالوست. این میوه به دلیل دارا بودن مقدار بالایی فیبر خوراکی جهت تسهیل فرآیند هضم ضروری است. وجود فیبر خوراکی در خرمالو از بروز یبوست در فرد جلوگیری می کند.

یکی دیگر از خواص این میوه ضد سرطان بودن آن است. خرمالو حاوی مقادیر بالای مواد مغذی مفید است که بدن را در برابر رادیکال های آزاد حفظ می کند. رادیکال های آزاد همچنین عامل بروز سرطان هستند.

پزشکان بر این باورند با مصرف خرمالو می توان روند فرسودگی بدن را به تعویق انداخت. رادیکال های آزاد نه تنها علت بروز سرطان به حساب می آیند بلکه به تسریع روند فرسودگی بدن کمک می کنند. رادیکال های آزاد به سلول های پوست آسیب رسانده و فرسوده شدن آن را تسریع می کنند.

خرمالو همچنین حاوی ویتامین C است که به گفته پزشکان برای حفظ بدن از ابتلا به بیماری های رایج و متداول توصیه می شود. خوراکی های حاوی مواد مغذی مصرف شود. ویتامین C از جمله ترکیب هایی است که سیستم ایمنی را در برابر سرماخوردگی، آنفلوآنزا و عفونت ها تقویت می کند.

تاثیر خرمالو روی سیستم گردش خون و سلامت قلب از دیگر فوائد مصرف این میوه است. این میوه سرشار از پتاسیم است که به تنظیم فشار خون بدن از طریق بسط رگ های خونی و آرام کردن ماهیچه ها کمک می کند. در حقیقت بسیاری از پزشکان از پتاسیم به عنوان مسکن درد در عضلات استفاده می کنند.

به گزارش ویکی فیتنس، خرمالو با وجود آنکه حاوی خواص بسیاری برای بدن است اما از آنجایی که در این میوه مقدار بالایی تانن وجود دارد می تواند فاکتور خطرزا باشد. وجود تانن در مقدار بالا تاثیرات سمی دارد و به همین دلیل متخصصان تغذیه مصرف این میوه به مقدار متعادل را توصیه می کنند.



تاريخ : یکشنبه ٢٢ آذر ۱۳٩٤ | ٦:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : kourosh hasanpour | نظرات ()

 

 

مکان‌های مقدس واقعا شگفت‌انگیز هستند. معمولا صومعه‌ها، حرم‌ها و معابد در نقاطی بکر ی واقع شده‌اند که زیبایی‌شان خالص است. همچنین  برخی مکان‌ها به حدی دست نخورده هستند که مقدس محسوب می‌شوند و در میان مردم هر منطقه‌ای از احترام خاصی برخوردار هستند.  در ادامه با ما همراه باشید تا به معرفی ۱۰ مکان اینچنینی بپردازیم.

 ۱۰. دویل تاور (برج شیطان)، وایومینگ، ایالات متحده

مکانی تشکیل‌شده بر اثر لاکولیت‌ قدرتمند و نفوذ ماگما که از طرف بومیان آمریکایی که افسانه‌های مختلفی در مورد ریشه‌های این محل ساخته‌اند، به‌عنوان مکانی مقدس در نظر گرفته شده است؛ بنابراین از بازدیدکنندگان خواسته می‌شود که به این مکان مقدس احترام بگذارند. قبایل محلی هنوز هم مراسم مذهبی خود را در این محل برگزار می‌کنند. هرسال در ماه ژوئن، یکی از فعالیت‌هایی که مورد تائید بومیان آمریکایی نیست و از بازدیدکنندگان انتظار می‌رود آن را انجام ندهند، بالا رفتن از برج شیطان است. بااین‌وجود، همه آزاد هستند که در ۲ کیلومتر مسیر پیاده‌روی دل‌فریب اطراف این ساختار به گشت‌وگذار بپردازند.

 

 

۹. تپه‌ی صلیب‌ها (The Hill of Crosses)، شاولیای، لیتوانی

تپه‌ی صلیب‌ها یکی از مشهورترین نقاط کشور لیتوانی به شمار می‌رود. تخمین زده می‌شود که حدود ۲۰۰ هزار صلیب در اینجا وجود دارد که توسط زائران جا گذاشته شده‌اند. پاپ ژان پل دوم در سال ۱۹۹۳ از این تپه بازدید کرد و آن را مکانی برای امید، صلح، عشق و فداکاری نامید. ازآنجایی‌که تپه‌ی مذکور از اشغال کشور در طول جنگ، جان سالم به در برده است، زیارت آن دلالت بر مقاومت  در برابر جنگ و ترور دارد. این تپه یکی از پر بازدیدترین و معتبرترین جاذبه‌های لیتوانی است. مصنوعات مختلفی که در طول چند دهه اینجا جمع شده‌اند، نمایشی منحصربه‌فرد از هنر مردمی را به وجود آورده است.

 

۸. اولورو، سرزمین شمالی، استرالیا

صخره‌ی شنی یکی از مشهورترین و شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های کشور استرالیا به شمار می‌رود. مفهوم نمادین این ساختار به اندازه‌ی خودش احساس‌برانگیز است. این مونادنوک یا به عبارتی اینسلبرگ برای بومیان استرالیا مقدس شمرده می‌شود. آن‌ها اعتقاد دارند که ارواح هنوز به همراه گونه‌های جانوری منحصربه‌فرد در این ناحیه زندگی می‌کنند. توریست‌های زیادی هرساله از این منطقه دیدن می‌کنند. از محبوب‌ترین فعالیت‌های تفریحی در اینجا می‌توان به بالا رفتن از اولورو اشاره کرد. بااین‌وجود اخیرا پیشنهاد شده است که ممنوعیت چنین فعالیت‌های اعمال شود؛ بنابراین بهتر است عجله به خرج دهید و هرچه سریع‌تر از اولورو بازدید کنید.

 

 

۷. سینوتی (Cenote)، چیچن ایتزا، مکزیک

وجود گودال‌های طبیعی در کشور مکزیک، امری عادی است. چیچن ایتزا در تمدن مایا شهر مهمی محسوب می‌شد. سینوتی مقدس نه‌تنها به‌عنوان شگفتی طبیعت شناخته می‌شود، بلکه یک نقطه‌ی تاریخی هم به شمار می‌رود. این گودال توسط زائرانی بازدید می‌شد که اشیا و گاهی اوقات حتی انسان‌ها را هم برای خدای باران قربانی می‌کردند. بعدها کالاهایی که به‌خوبی محافظت شده‌اند در ته این گودال پیدا شد. دو گودال چیچن ایتزا به طرز ویژه‌ای در میان گردشگران زیبا و دوست‌داشتنی هستند. ازآنجایی‌که خود این شهر هم بسیار جالب است ارزش بازدید کردن را دارد.

 

 

۶. کوه فیجی، جزیره هونشو، ژاپن

کوه فیجی که آتش‌فشانی با مخروط متقارن است، سمبل و نماد فرهنگ کشور ژاپن به شمار می‌رود. این کوه با ۳۷۷۶ متر ارتفاع، بلندترین کوه این کشور محسوب می‌شود که به خاطر بار معنایی تاریخی، فرهنگی و مذهبی‌اش، به مدت چند قرن است که زائران را به‌سوی خود جذب می‌‌کند. امروزه مردم به دلایل مختلفی از این کوه دیدن می‌کنند. بالا رفتن از آن یکی از دوست‌داشتنی‌ترین فعالیت‌هایی است که صورت می‌پذیرد. همچنین افراد ماجراجو علاقه‌ی زیادی به ورزش هیجان‌انگیز پاراگلایدر دارند. ازآنجایی‌که کوه فوجی با ۵ دریاچه‌ی زیبا احاطه شده است، هرساله جشنواره‌های زیادی در اطراف آن برگزار می‌شود.

 

 

۵. Songzanlin، شانگری-لا، چین

Songzanlin، بزرگ‌ترین صومعه‌ی بودائی تبتی است که در یون‌نان قرار دارد. این صومعه یکی از مشهورترین و همچنین زیباترین معابد چین محسوب می‌شود. این مجموعه در سال ۱۶۷۹ ساخته و شبیه یک شهر تاریخی کوچک به نظر می‌رسد. معماری تبتی، طراحی و عناصر به‌کاررفته در آن، نقاشی‌های محافظت‌شده و مجسمه‌های طلایی بودا از این مکان یک مقصد جذاب گردشگری ساخته‌اند. به خاطر ساخته شدن صومعه در کوه‌ها، مناظری یکدست و زیبا در اطراف آن خودنمایی می‌کنند. مردم در روز ۲۹ نوامبر هرسال اینجا جمع می‌شوند تا راهبانی را که به همراه ماسکی بر صورت مشغول رقص‌های سنتی و مرسوم هستند به تماشا بنشینند. همچنین در ماه ژوئن، جشن مسابقه‌ی اسب‌دوانی برگزار می‌شود و با غذا، رقص، آواز و خریدوفروش جامه‌های پوستین و پارچه‌ی ابریشم از مردم پذیرایی می‌شود. همچنین در ماه سپتامبر و طی جشنواره‌ی «اقلیت» هنرمندان برای ارائه‌ی ساخته‌هایشان به این صومعه سفر می‌کنند.

 

 

۴. دریاچه یام‌دراک (Yamdrok)، تبت

آب‌های تازه‌ی دریاچه یام‌دراک که یکی از دریاچه‌های مقدس تبت است، در میان شهر لهاسا (پایتخت تبت) و شهر کوچک Gyantse واقع شده‌اند. به دلیل قدرت‌های معنوی این مکان، دالایی لاما (رهبر مذهبی بودائیان) و همچنین  مردم بومی منطقه از آن زیارت می‌کنند. اهمیت قداست این دریاچه به بودای دوم برمی‌گردد که مذهب بودائی را وارد تبت کرد. همچنین صومعه‌ی زنانه Samding بر روی یک شبه‌جزیره در وسط همین دریاچه ساخته شده است. این دریاچه در محیطی شگفت‌انگیز قرار دارد که برای تنها بودن و به آرامش رسیدن فوق‌العاده به نظر می‌رسد.

 

 

۳. دریاچه آبی، جزیره جنوبی، نیوزیلند

در میان دریاچه‌های پارک ملی نلسون، دریاچه‌ای نسبتا کوچک وجود دارد که گفته می‌شود شفاف‌ترین آب جهان را دارد. آبی که تقریبا به زلالی آب مقطر است، به این معنی که تا عمق ۸۰ متری آن قابل مشاهده است. این دریاچه برای قوم مائوری که آن را Rotomairewhenua  می‌نامند، مقدس محسوب می‌شود، بنابراین ورود به دریاچه و شنا کردن در آن ممنوع است. بااین‌وجود، عکاسی به نام کلاوس تایمان (Klaus Thymann) به‌طور ویژه اجازه یافت تا وضوح و زیبایی دریاچه را برای اهداف علمی به تصویر بکشد. این دریاچه در پارکی زیبا قرار دارد که مکانی عالی برای آرامش، پیاده‌روی، ماهیگیری و فرصت کمپ زدن در دل طبیعت را فراهم می‌کند.

 

 

۲. باتو کیو (غارهای باتو)، Gombak، مالزی

تپه‌ی سنگ آهکی باتو دارای تعداد زیادی غار و نقطه‌ی مقدس است که توسط مردم محلی و همچنین گردشگران بازدید می‌شوند. مجموعه معبد باتو در سراسر این تپه پراکنده شده‌ که بخش اصلی آن در بالای تپه است و برای رسیدن به آن باید از ۲۷۶ پله بالا رفت. مکانی مبهم و فریبنده که در طول عمرتان حداقل یک‌بار باید ببینید. فریبندگی این محل نه‌تنها به خاطر شگفتی‌های طبیعی، بلکه به خاطر وجود یک مجسمه‌ی بلند هندو هم است. اگر تصمیم گرفتید از این غارها بازدید کنید، بهتر است در یک تور راهنما ثبت‌نام کنید که در طول آن تاریخ و شکوه غارهای باتو را برایتان معرفی خواهند کرد. در ضمن مراقب میمون‌هایی که سعی می‌کنند بطری آبتان را بدزدند باشید، گرچه، این موضوع خود از جاذبه‌های سرگرم‌کننده‌ی این منطقه است.

 

 

۱. کلیموتو (Kelimutu)، جزیره فلورس، اندونزی

کلیموتو آتش‌فشانی است که ۳ دهانه‌‌ی دریاچه‌ای شگفت‌انگیز در قله‌اش دارد. آب‌های این دریاچه‌ها به رنگ‌های قرمز، سبز یا آبی خودنمایی می‌کنند. بومی‌های جزیره‌ی فلورس بر این اعتقاد هستند که این دریاچه‌ها استراحتگاه ابدی اجدادشان است. بر طبق سنت و اعتقاد، رنگ آب دریاچه‌ها مربوط به خلق‌وخوی ارواح است. هیچ‌کس نمی‌تواند رنگ این آب‌ها را پیش‌بینی کند، چراکه گاهی به رنگ سیاه‌وسفید تغییر می‌کنند. علت این تغییر رنگ‌، دودی است که از آتش‌فشان و براثر فعالیت‌های شیمیایی ایجاد می‌شود. بدون شک این مکان، نقطه‌ای منحصربه‌فرد بر روی این کره‌ی خاکی است. به‌علاوه پارک ملی که آتش‌فشان در آن واقع شده است، ارزش بازدید بالایی دارد.

 

 



تاريخ : یکشنبه ۸ آذر ۱۳٩٤ | ٦:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : kourosh hasanpour | نظرات ()

 

آرادان(سمنان)

  • جمعیت :
    4968
  • کد تلفن :
    232

آرادان یا اَرادان یکی از شهرهای ایران در استان سمنان است. این شهر مرکز بخش آرادان در شهرستان گرمسار است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 4,968 نفر بوده‌است.
مردم آرادان بیشتر به زبان فارسی صحبت می‌کنند ولی در محله‌ای در قسمت شمال غربی شهر، ساکنان به زبان گیلکی صحبت می‌کنند که اصلیت آنها از یکی از روستاهای فیروزکوه به نام رامه است.
آرادان دارای یک امامزاده به نام سلطان شاه نظر در مرکز شهر است که از بناهای تاریخی نیز به شمار می‌آید.

امیریه(سمنان)

  • جمعیت :
    1773
  • کد تلفن :
    232

 

شهر امیریه یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 1,773 نفر بوده است.
امیریه قبلا روستایی با عنوان «امیر آباد» بود. بافت شهر از خانه‌هایی قدیمی و کهن تشکیل شده است. در بخشی از امیریه شهرکی نوساز نیز ساخته شده است.
باغ‌های پسته، زردآلو، انار، سنجد و مزارع هندوانه و خربزه که محصولات این منطقه جزو بهترین محصولات تره بارهای شهرهای اطراف می‌باشد.

 

ایوانکی(سمنان)

  • جمعیت :
    10396
  • کد تلفن :
    232

اِیوانَکِی یکی از شهرهای شهرستان گرمسار در استان سمنان ایران است. این شهر در شهرستان گرمسار و در 65 کیلومتری خاور تهران، قبل از شهر گرمسار قرار دارد. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 10,396 نفر بوده است.
وجود شهرکهای صنعتی نسبتا بزرگ، موجب گسترش این شهر شده و البته ورود مهاجران زیادی را به این شهر موجب گردیده است. طی 2 سال گذشته 4 دانشگاه در این شهر بنیان نهاده شده است از جمله دانشگاه پیام نور.
تاریخچه
این شهر کوچک سابقه 5000 ساله تاریخی دارد. در کتابهای رومی و یونانی نام ایوانکی امروزی را شاراکس (CHARAX) نوشته‌اند. همچنین به دربند خزر و دروازه دریای خزر (pilcaspian) هم معروف بوده است.امروزه آثاری از گذشته‌های دور در این شهر به جای مانده‌اند که به آنها توجهی نمی‌شود. آثاری مانند کاروانسرای شاه‌عباسی، قلعه ماری (با نام محلی رباط ماری)، تپه حسن و ...

با وجود دوری چندساله این شهر از امکانات اقتصادی و اجتماعی، اکنون اما دوباره رونق اقتصادی و اجتماعی خود را باز یافته است. قرار است در آینده شهرکی 100,000 نفری با همین نام ایوانکی در بخش شمال شرقی شهر ساخته شود.

فرهنگ
مردمان این شهر لهجه‌ای شبیه به گیلکی و دماوندی دارندو بعضاً از اصطلاحات کاملاً اصیل فارسی نظیر گوسی کدن (به معنی گسیل داشتن)، و اصطلاحات قدیمی مانند مدبخ (به معنی مطبخ)، و ... استفاده می‌کنند. ایوانکی پیش از پیوستن به استان سمنان جزء دهستان بهنام‌سوخته ورامین بوده است.

اقتصاد
شغل اصلی مردمان این شهر کشاورزی و محصول اصلی آن خربزه است که به خربزه ایوانکی معروف و با خربزه مشهدی متفاوت است. البته به دلیل آسانتر بودن کشت خربزه مشهدی در سالهای اخیر کشاورزان این شهر به کشت خربزه مشهدی نیز گرویده‌اند. از دیگر مشاغل جاری در این شهر کامیون‌داری است. این شهر به دلیل نزدیک بودن به معادن نمک و گچ و آهک، پتانسیل مناسبی را برای شغل کامیون‌داری ایجاد نموده است.

 

بسطام(سمنان)

  • جمعیت :
    7724
  • کد تلفن :
    274

 

بسطام یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. این شهر در نام شهری که در هفت کیلومتری شمال شرقی شاهرود جای دارد. جمعیت بسطام بر اساس سرشماری سال 1385، برابر با 7,724 نفر بوده است.
پیشینه
تاریخ این شهر قبل از ورود اسلام به ایران مشخص نیست. بنابر یک روایت حاکم خراسان در زمان خسروپرویز که نام وی «بسطام نام» بود، این شهر را بنا گذاشته است. با توجه به این روایت این شهر را باید شهرهای تأسیس‌شده در دوران شاپور دوم ساسانی دانست. در دوره عباسیان، این شهر دومین شهر ایالت قومس و تالی دامغان بود و پس از حمله مغول رو به انحطاط رفت.

شرایط طبیعی
این شهر آب و هوایی مطبوع در تابستان و سرد در زمستان دارد. باغات زردآلو سراسر شهر را احاطه کرده اند . عمده در آمد مردم از همین طریق است.


بناهای تاریخی
زیارتگاه امامزاده محمد بن جعغر صادق، برج کاشانه بسطام، گنبد غازان خان، مقبره بایزید بسطامی، و مسجد جمعه بسطام ، برج و باروی شهر ، یخ دان سعیدی ، آب انبارهای احمدی و باباابوالقاسم ، حمام قدیم

در جلسه هیئت وزیران در تاریخ 23 خرداد 1386 که در سمنان برگزار شد، این شهر به استناد ماده 8 قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، به‌عنوان شهر نمونه گردشگری تعیین شد.

 

بیارجمند(سمنان)

  • جمعیت :
    2504
  • کد تلفن :
    274

شهر بیارجمند یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان است. این شهر مرکز بخش بیارجمند است.
بیارجمند در 110 کیلومتری جنوب شرقی شاهرود قرار دارد و تا شهر سمنان، مرکز استان، 310 کیلومتر فاصله دارد. بر اساس سرشماری سال 1385، جمعیت این شهر 2,504 نفر بوده است. بخش بیارجمند از غرب به رشته‌کوه‌های سوخته‌کوه و کی‌کی و از شمال به جاده آسفالته تهران–مشهد و بخش میامی-شاهرود و از جنوب به کویر مرکزی ایران و از شرق به شهرستانهای طبس و کاشمر و سبزوار محدود می‌باشد.
میانگین بارش سالانه بیارجمند حدود 1167 میلیمتر است.
پارک ملی حفاظت شده توران که در فاصله 48 تا 149 کیلومتری شهر بیارجمند واقع شده از اماکن مهم دیدنی منطقه است. این پارک ملی بزرگ‌ترین ذخیره‌گاه زیستکره در ایران به‌شمار می‌آید.
بیارجمند دارای کارخانه سیمان است.

 

دامغان(سمنان)

  • جمعیت :
    59300
  • کد تلفن :
    232

دامغان یکی از شهرهای استان سمنان در ایران است. این شهر مرکز شهرستان دامغان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال 1385، برابر با 59,300 نفر بوده‌است. دامغان از شهرهای قدیمی ایران است و نام آن در گذشته صددروازه بوده‌است.

گذشته تاریخ
دامغان، زمانی با نام صد دروازه (به یونانی: هکاتوم پولیس) پایتخت دولت اشکانیان بوده‌است. قدیمی‌ترین مسجـد ایران به نام مسجد تاریخانه در این شهر قرار دارد.

دور شهر دامغان کاملاً دیوار کشیده شده‌است گفته می‌شود به قدری دیوارهای ستبری داشته که دو درشکه از کنار هم بر روی دیوار رد می‌شدند. بازمانده‌هـای آن دیوار هم اکنون هم دیده می‌شود.و به نام دیوار بارو مشهور است. دامغان دو گونه آب‌وهوا دارد. از جنوب به دشت کویر و از شمال به دامنه‌های جنوبی رشته کوه البرز متصل است. به همین دلیل بیشتر گونه‌های میوه در این شهر می‌رویند.

محصولات کشاورزی
مهم‌ترین فراورده کشاورزی آن پسته است که جزو پسته‌های بسیار مرغوب ایران و حتی جهان بشمار می‌رود.

آثار تاریخی و دیدنی
مهم‌ترین تفریحگاه این شهر چشمه علی است. تپه حصار نیز یکی از آثار به جای مانده از روزگاران کهن است و حدود 7000 سال قدمت دارد و تا به حال کاوشهای باستانی در آن صورت گرفته که نشان می‌دهد شهری است که در اثر زلزله بر سر مردمانش خراب شده‌است کاوشهای باستانی اخیر نشان می‌دهد که هفت هزار سال پیش در این منطقه فولاد تولید می‌شده‌است. نخستین بار در سال 1312 پروفسور اسمیت در تپه حصار حفاری‌های باستان شناسی خود را انجام داد و به آثار ارزشمندی از تمدن این منطقه دست یافت.

جاذبه‌های گردشگری
چشمه علی 
مسجد تاریخانه 
مسجد جامع 
برج چهل‌دختران 
گنبد زنگوله 
قلعه درب 
تپه‌حصار 
آرامگاه پیرعلمدار 
امامزادگان جعفرومحمد 
موزه حیات وحش دامغان 

سرشناسان دامغان
منوچهری دامغانی 
علی معلم دامغانی 
محمد کاظم مهدوی دامغانی 
محمود مهدوی دامغانی 
فریده مهدوی دامغانی 
یداله رویایی 
ملا مهدی صحاف (مخلص) 
حسن دامغانی 
حسن سبحانی 
سید حسن شاهچراغی

 

دیباج(سمنان)

  • جمعیت :
    2512
  • کد تلفن :
    232

دیباج یکی از شهرهای شهرستان دامغان در استان سمنان است. این شهر در 55 کیلومتری شمال شهر دامغان جای دارد.

دیباج خود شامل روستاهای قلعه، ورزن و زردوان است. پیشتر آنرا چهارده ویا چهارده رودبار میخواندند. هرچند هنوز این نام بین مردم محلی رایج است اما از سال 1375 بصورت رسمی این منطقه به شهر تبدیل شد و اکنون دارای شهرداری است.

این شهر همچنین مرکز دهستان رودبار در بخش مرکزی شهرستان دامغان نیز محسوب می‌شود. آب و هوای دیباج، در زمستان سرد و در تابستان معتدل است.

نامگذاری
چهارده قبلا از چهار روستای کوچک‌تر تشکیل می‌شد. علاوه بر سه روستایی که در بالا نام برده شد، روستا یا ده چهارم امین آباد نام داشت که اکنون خراب ده نامیده می‌شود و هر سال در هشتم محرم مردم به یادبود مردگان این ده در آنجا گرد می‌آیند. بنا به گفته مردم محلی این ده در گذشته بر اثر حمله سپاهیان یا بلایای زمینی ویران شده‌است. امروزه اندکی بنای مخروبه در محل این ده دیده می‌شود.

نام جدید این شهر از امامزاده‌ای به همین نام در این مکان اقتباس شده‌است. مقبره منسوب به محمد پسر امام جعفر صادق امام ششم شیعیان دوازده امامی که ملقب به امامزاده محمد دیباج است در محله قلعه در جنوب غربی شهر واقع شده‌است.

مردم و زبان
جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 2,512 نفر بوده است. اغلب مردان برای کار به دامغان، سمنان ویا گرگان مهاجرت می‌کنند.

نزدیک به همه مردم این شهر مسلمان و شیعه دوازده امامی هستند. زبانشان نزدیک به مازندرانی است.

محصولات کشاورزی و دامپروری
این شهر به خاطر آب و هوای کوهستانی، مستعد پرورش محصولات باغی و دامپروری است. مانند شهمیرزاد سمنان، در اینجا هم گردو از عمده میوه‌های باغی، در کنار گیلاس، انگور، آلبالو، زردآلو و سیب می‌باشد. درکنار اینها، سیب زمینی و گندم دو محصول عمده کشاورزی واین ناحیه‌است. آب کشاورزی و آشامیدنی از چشمه‌های مختلف طبیعی که در اطراف شهر هستند تهیه می‌شود.

محصولات دامی
شهر دیباج دارای سه هزار هکتار مرتع و بیست هزار راس گوسفند و بز می‌باشد که در سه نوع مرتع تالیف می‌کنند. 1-مراتع زمستانه در اطراف دیباج 2-مراتع میانبد در منطقه کشت و دشت 3- مراتع ییلاقی (سربند-چهار گنبدان-سنگ بن –لار کوه وزندان و پلاش)که حدود 30% مردم از راه پرورش گوسفندان داشتی امرار معاش می‌کنند البته این درصد در قدیم 80% بوده است با توجه به خشکسالی های اخیروفقیر شدن مرتع اکثر دامداران بزرگ دامهای خود را فروخته اند . در اواخر فروردین ماه گوسفندان از اطراف دیباج به مراتع میا نبد رفته که در اواسط اردیبهشت ماه به بنه (خیل ) می‌روند و کار دوشیدن شروع می‌شود.

 

سرخه(سمنان)

  • جمعیت :
    9092
  • کد تلفن :
    232

 

سرخه از شهرهای استان سمنان است. سرخه در 20 کیلومتری غرب مرکز استان (شهر سمنان) و در 180 کیلومتری شرق تهران قرار دارد و مرکز بخش سرخه یکی از بخش‌های شهرستان سمنان است. بر اساس نتایج سرشماری سال 1385 جمعیت شهر سرخه 9,092 نفر بوده‌است.

نام‌شناسی و تاریخچه
وجه تسمیه این شهر را وجود کوه‌های سرخ در اطراف آن گفته‌اند از آنجاییکه به سرخه در گویش سرخه‌ای «سور» گفته می‌شود و سور در فارسی به معنی سرخ می‌باشد می‌توان گفت این وجه تسمیه درست است، اما نظرهای دیگری هم مطرح است که بیشتر به افسانه می‌ماند تا حقیقت. «ابن رُسته» از اولین جغرافی نویسان جهان اسلام، بیش از هزار و صد سال پیش، در کتاب «اعلاق النفیسه»، نام این دیار کهن را در کنار شهر سمنان ثبت کرده‌است. مسجد چهل ستون سرخه نیز یادگار آن سالهاست.

زبان
مردم سرخه به گویش سرخه‌ای سخن می‌گویند. سرخه یکی از شهرهای کهن منطقه قومس است. منطقه‌ای که به تعبیر دکتر منوچهر ستوده، جزیره لهجه‌هاست و کانون گویش‌های اصیل ایران. گویش سرخه‌ای را در گروه گویش‌های حاشیه دریای خزر و زیرمجموعه گویش‌های ایرانی نو غربی می‌دانند. لاسجرد، افتر، بیابانک، مؤمن‌آباد، اسدآباد و اروانه از روستاهای اطراف سرخه هستند که گویش‌های متفاوت این روستاها از نکات جالب توجه‌است.

محصولات کشاورزی
از عمده‌ترین محصولات کشاورزی سرخه می‌توان به خربزه، انار، پنبه و گندم اشاره کرد.

محصولات دامی و طیور
صنعت دامپروری در سرخه نسبت به صنعت طیور از رشد کمتری برخوردار است. در اطراف شهر سرخه مراکز مختلفی وجود دارد که به پرورش مرغ گوشتی می‌پردازند.

صنایع سرخه
با توجه به معادن وسیع نمک و گچ در اطراف سرخه واحدهای مختلفی در زمینه فراوری گچ و تولید نمکهای خوراکی فعال هستند.همچنین واحد تولیدی کربنات سدیم در جنوب این شهر واقع شده است که از مواد اولیه نمک و آهک اطراف سرخه جهت تولید کربنات سدیم استفاده مینماید. صنعت پلاستیک نیز در سرخه از رونق مناسبی برخوردار است و واحدهای کوچک زیادی اقدام به تولید قطعات پلاستیک مینمایند.

آثار تاریخی
آب انبار قدیمی (موزومَبل) 
مسجد چهل ستون 
آسیاب‌های آبی 

جاذبه‌های طبیعی
در اطراف این شهر چشمه‌های آب معدنی متعددی وجود دارد که تعدادی از آنها از این قرارند:

چشمه معدنی شورآب (شمال غربی سرخه) 
چشمه معدنی نمک‌دره (جنوب سرخه) 
چشمه معدنی تلخ‌آب (غرب سرخه، روستای لاسجرد) 

مشاهیر
آیت الله فیض سرخه‌ای 
آیت الله ارسطو سرخه‌ای 
دکتر حسن روحانی 
عباسعلی اسلامی (شاعر)

 

سمنان(سمنان)

  • جمعیت :
    126780
  • کد تلفن :
    231
  • سایت شهرداری :
    www.semnan.ir

 

شهر سمنان مرکز استان سمنان و نیز مرکز شهرستان سمنان است. این شهر در جنوب رشته کوه البرز و شمال دشت کویر در راه تهران به خراسان قرار گرفته است. آب و هوای آن خشک و معتدل می‌باشد.

موقعیت جغرافیایی
این شهر در حد فاصل دو شهر دامغان و گرمسار در طول جغرافیایی 53 درجه و 23 دقیقه و عرض جغرافیایی 35 درجه و 34 دقیقه واقع شده و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1130 متر است. همچنین فاصله آن تا تهران 216 کیلومتر است و به راه آهن سراسری تهران_مشهد، متصل می‌‌باشد.

مردم
جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال 1385 خورشیدی، بالغ بر 126,780 نفر بوده‌است.(جمعیت شهرستان: 191,618 نفر)

نژاد مردم سمنان آریایی است و به زبان سمنانی سخن می‌‌گویند. زبان سمنانی به علت ویژگی خاص خود مورد توجه دانشمندان و ایران شناسان بسیار قرار گرفته است. این زبان از زبانهای ایرانی شاخه شمال باختری است.

ایران‌شناسان زیادی چون پرفسور کریستن سن هوتوم سیندلر، ویلهلم لیکر، جرج مورگن و استایرن تحقیقات جامعی درباره زبان سمنانی انجام داده‌اند. نکته قابل ذکر اینکه اگرچه زبان سمنانی هنوز هم توسط مردم سمنان تکلم می‌‌شود، اما نسل جدید سمنانی‌ها با وجود فهمیدن آن به این زبان باستانی سخن نمی‌گویند.

در این شهر درصد سواد بسیار بالا است و یکی از شهرهای معروف ایران در زمینه کاهش بیسوادی است. صنایع تولیدی دستی این شهر عبارت‌اند: از کرباس پارچه‌های پشمی، چادر شبهای پشمی و ابریشمی و پلاس نمد و قالی بافی.

آب و هوا
آب و هوای این شهر در تابستان گرم و در زمستان نسبتاً سرد می‌‌باشد. بارندگی‌های این شهر در فصول سرد سال صورت می‌گیرد و میزان متوسط بارندگی سالانه آن 140 میلیمتر می‌‌باشد. متوسط درجه حرارت سالانه 7/17 درجه سانتیگراد است و این در حالی است که حداکثر مطلق حرارت 5/44 درجه سانتیگراد و حداقل مطلق 4/6- درجه سانتیگراد گزارش شده است. همچنین متوسط تعداد روزهای یخبندان در طول سال در حدود 48 روز می‌‌باشد.

جای‌های تاریخی
شهر سمنان 7 محله معروف قدیمی دارد به‌نام‌های اسفنجان (اسپنژان)، لتیبار، شاهجو، ناسار، زاوغان، کوشمغان و کدیور.

این شهر علاوه بر زیبایی‌های طبیعی با سابقه تاریخی چند هزار ساله به دلیل واقع شدن در گذر حوادث ناشی از لشکرکشی‌ها و مهاجرت‌های بین شرق و غرب و مهم تر از همه داشتن تاریخ تمدن دیرینه دارای آثار باستانی متعدد دیدنی مربوط به دوره‌های مختلف تاریخ است که مبین قدمت کهن آن است:

مسجد جامع سمنان 
منار سلجوقی مسجد جامع 
مسجد امام سمنان(مسجد شاه یا سلطانی) 
آرامگاه شیخ علاءالدوله سمنانی 
گرمابه پهنه سمنان 
دروازه ارگ سمنان 
بازار سمنان 
بازار شیخ علاءالدوله 
قلعه‌های سارو 
قلعه پاچنار 
برج چهل‌دختران 
قلعه کوشمغان 
دژچرمینه 
قلعه کهن‌دژ 
قلعه زاوغان 
آرامگاه پیر نجم‌الدین 
کاروانسرای سنگی آهوان (مربوط به قرن پنجم هجری) 
کاروانسراهای شاه عباسی (صفویه) 
از جمله مهم‌ترین بناهای باستانی شهر سمنان است. علاوه بر اینها می‌توان به آب انبارها، قنات‌هایی با معماری منحصر به فرد و بافت قدیم سمنان نیز اشاره کرد.

وجه تسمیه
درباره وجه تسمیه نام سمنان که به این منطقه اطلاق می‌‌شود، عقیده‌ها و نظرهای گوناگونی رایج ومعمول است که به برخی از آن‌ها اشاره می‌‌شود:

در گذشته‌های دور در محل آتشکده بزرگ هریس در کومش (سمنان) شهری عظیم با ساختمانی رفیع و با شکوه وجود داشته است. به همین علت احتمال می‌‌رود که مردم این سرزمین قبل از ظهور زرتشت، دارای مذهب «سمتی» یا «سمینه» بوده‌اند 
برخی دیگر بر این باورند که سمنان در اصل «سکنان» منسوب به طوایف سَکَه‌ها می‌‌باشد و الف و نون آن نشانه نسبت و مکان است که در واژه‌های گیلان و غیره مشاهده می‌‌شود. 
عده‌ای دیگر از اهالی سمنان عقیده دارند که نام قدیم سمنان (سیم لام) بوده که بنای آن به دست دو نفر از فرزندان نوح پیغمبر به نام‌های (سیم النبی) و (لام النبی) انجام گرفته که مقبره آنان در کوه‌های شمال شرقی سمنان در محلی موسوم به پیغمبران واقع است. بر این اساس کلمه (سیم لام) در اثر کثرت استعمال به مرور زمان به سمنان تبدیل شده است. 
برخی نیز افسانه بنای اولیه را به دو هزار سال قبل از میلاد مسیح به دستور تهمورث دیوبند نسبت داده اند. در آن زمان شهر را به سمینا نام گذاری نموده‌اند که به مررو زمان به سمنان تغییر یافته است. 
روایت دیگر حاکی از این است که نام قدیم سمنان در زبان محلی «سه مه نان» بوده و منظور ساکنان آن این بوده است که محصولات کشاورزی این منطقه نان و آذوقه اهالی را بیش از سه ماه تأمین نمی‌کند. بعدها به مرور زمان «سه مه نان» به سمنان تغییر یافته است. به هر حال آن چنان که از منابع و کتب تاریخی استنباط می‌‌شود سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است که در درازای تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است.

 

 

شاهرود(سمنان)

  • جمعیت :
    132379
  • کد تلفن :
    273

شاهرود، یکی از شهرهای استان سمنان در ایران است. این شهر مرکز شهرستان شاهرود است. شاهرود، در حد فاصل دو نوع آب و هوای خشک و کویری، در جنوب و مرطوب و پرباران در شمال جای گرفته که آب و هوایی مطبوع برای این شهر فراهم کرده و آن را در ردیف خوش‌آب و هواترین شهرهای ایران قرار داده‌است. بر اساس نتایج سرشماری سال 1385 جمعیت شهر شاهرود 132,379 نفر بوده است، که پرجمعیت‌ترین شهر استان محسوب می‌شود.

این شهر در حاشیه شمالی دشت کویر و در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه البرز با موقعیت جغرافیایی 25 دقیقه و 36 درجه عرضی و 58 دقیقه و 54 درجه طولی با ارتفاعی معادل 1380 متر از سطح دریا در شمال خاوری استان سمنان واقع شده‌ است.

پیشینه تاریخی
مدارکی وجود دارد که نشان می‌دهد شاهرود یکی از شهرهای مهم چهاردهمین ایالت تاریخی، «چخره» (از تقسیمات شانزده‌گانه اوستایی در دوران باستان) بوده که در دامنه جنوبی رشته‌کوه البرز، توسط آریایی‌ها بنا نهاده شده‌است. برخی پژوهندگان واژه چخره را شکل ابتدایی شاهرود و در همان معنی دانسته‌اند.

هسته اولیه این شهر به دلیل دفاع از مهاجمان، بر فراز تپه‌های کم ارتفاع دامنه کوه شمالی و غربی رود بزرگ این منطقه بنا شد که به جهت بزرگی این رود، تدریجاً نام شاهرود را به خود گرفت و به تدریج همراه با برقراری امنیت در محل، رشد و توسعه یافته به طوری که این شهر در کنار صددروازه، پایتخت اشکانیان که به بور بسیاری از پژوهشگران محل کنونی شهر دامغان است، در شمار شهرهای معتبر پارتی درآمد. به نوشته برخی محققان از جمله «اگورود نیکوف»، سومین آتش مقدس اهورامزدا که در اوستا آمده، آذرفرنبغ است که آتشکده بزرگ شاهرود بوده‌است.

در دوران بعدتر، این شهر همراه با سمنان و دامغان در ردیف مهم‌ترین شهرهای ایالت تاریخی کومِش قرار گرفت و به استناد برخی اشاره‌های تاریخی مندرج در متون و بعضی شواهد باستان شناسی و معماری موجود در داخل و خارج شهر کنونی شاهرود، را عبور کاروان‌ها که بزرگراه غربی_شرقی جاده ابریشم را طی می‌کردند، از آبادی‌ها و روستاهای بزرگ این شهر می‌گذشت. به عبارت بهتر، شاهرود به دلیل واقع شدن در موقعیت خاص جغرافیایی و قرار گرفتن میان رشته کوه البرز و نواحی کویر مرکزی ایران، به نوعی جاده ابریشم مناطق عمده آن روزگار همچون خراسان، تهران، مازندران و نیز شهرهای داخلی ایران بوده‌است.

دانشگاه‌ها
در این شهر پنج دانشگاه و مرکز آموزش عالی به نام‌های زیر فعالیت دارند:

دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود 
دانشگاه صنعتی شاهرود 
دانشگاه علوم پزشکی شاهرود 
موسسه آموزش عالی غیر انتفاعی و غیر دولتی شاهرود 
دانشگاه علوم حدیث شاهرود 

صنایع
کارخانه سیمان شاهرود 
شرکت البرز شرقی 

معادن
معادن ذغالسنگ البرز شرقی 
سنگ گچ 

فنآوری
پایگاه فضایی اصلی ایران به نام پایگاه فضایی شاهرود نیز در نزدیکی شهر شاهرود قرار دارد.موشک کاوشگر-1 از این پایگاه به فضا پرتاب شد.

 

شهمیرزاد(سمنان)

  • جمعیت :
    7382
  • کد تلفن :
    232

شَهمیرزاد از شهرهای استان سمنان است. این شهر از نظر گردشگری و کشاورزی دارای اهمیت می‌باشد. شهمیرزاد در شهرستان مهدیشهر و در 24 کیلومتری شمال سمنان (7 کیلومتری شمال مهدیشهر) و 140 کیلومتری جنوب شهرستان ساری واقع شده‌است.

جمعیت
جمعیّت این شهر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 7,382 نفر بوده‌ و ارتفاع مرکز این شهر از سطح دریا 1935 متر می‌باشد.

درباره شهمیرزاد
هوای آن نسبت به سمنان که گرم و خشک است معتدل‌تر و از لحاظ پوشش گیاهی سبز و خرم‌تر است و دارای بزرگ‌ترین باغ گردوی جهان (با تایید فائو) می‌باشد که مساحت آن حدود 750 هکتار است و تمامی هزینه‌ها و زحمت آن را مردم همین شهر کشیده‌اند.

درگذشته این شهر جزیی ازمناطق هزارجریب طبرستان بوده‌است و نام‌هایی از قبیل سامار و شامار و شهمارفریم را داشته‌است و طبق کتاب سربداران از آبادترین شهرهای قدیم طبرستان بوده‌است .

در جلسه هیئت وزیران در تاریخ 23 خرداد 1386 که در سمنان برگزار شد، این شهر به استناد ماده 8 قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، به‌عنوان شهر نمونه گردشگری تعیین شد.

 

کلاته خیج(سمنان)

  • جمعیت :
    5338
  • کد تلفن :
    274

 

کَلاته‌ خیج یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است.

کلاته خیج در بخش بسطام شهرستان شاهرود قرار داد. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 5,338 نفر بوده‌است. مهمترین محصول این روستا زردآلو و گیلاس می‌باشد.

 

گرمسار(سمنان)

  • جمعیت :
    39523
  • کد تلفن :
    232

گَرمسار یکی از شهرهای استان سمنان و مرکز شهرستان گرمسار است. در قدیم به آن خوار می‌گفتند که یکی از ایالات ملک ری بوده‌است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 39,523 نفر بوده است.

رودخانه حبله‌رود که از رشته کوههای البرز مرکزی سرچشمه می‌گیرد مناطق اطراف گرمسار را سیراب می‌کند. از محصولات اصلی کشاورزی این منطقه، گندم، پنبه، خربزه و انار را می‌توان نام برد.

در گرمسار قلعه‌ای به نام استوناوند وجود دارد که قدمت آن را بیش از 3500 سال تخمین می‌زنند.این قلعه در شمال گرمسار کنونی (بن کوه) قرار دارد.

دانشگاه‌ها
دانشگاه پیام نور گرمسار 
دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار

 

مجن(سمنان)

  • جمعیت :
    5528
  • کد تلفن :
    274

 

مُجــِن از شهرهای استان سمنان است. این شهر در 35 کیلومترى شمال غربى شاهرود، در بخش بسطام در شهرستان شاهرود قرار گرفته است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 5,528 نفر بوده است.

این شهر به دلیل قرار گرفتن در منطقه کوهستانی، شهری بن‌بست است و تنها راه ارتباطی آن جاده‌ای آسفالت است که مجن را به شاهرود و بسطام ارتباط می‌دهد.

مجن در میان دره نسبتاً پهناوری میان دو رودخانه پی‌حصار و پیش‌ده بنا شده است. شغل اکثر اهالى آن، کشاورزى، باغدارى و دامدارى است. محصولات کشاورزی آن، سیب زمینی و گندم و محصولات باغی شامل زردآلو، گیلاس و آلبالو است.

مجن بناهایى پلکانى و معمارى ویژه (شبیه به شهر ماسوله) دارد. در بافت قدیمى شهر دیوارها و سقف اتاقها با خاک قرمز و زرد تزئین شده‌است

 

مهدی شهر(سمنان)

  • جمعیت :
    21006
  • کد تلفن :
    232

مهدی‌شهر (نام دیگر: سَنگسَر) یکی از شهرهای ایران در استان سمنان است. مهدی‌شهر مرکز شهرستان مهدی‌شهر است. این شهر در جنوب رشته کوه البرز و شمال و شمال غربی شهر سمنان به فاصله کمی(حدود 20 کیلومتر) از آن شهر قرار دارد. موقعیت جغرافیایی این شهر در 53 درجه و 21 دقیقه طول جغرافیایی و 35 درجه و 43 دقیقه عرض جغرافیایی می‌باشد و ارتفاع مرکز آن از سطح دریا 1,630 متر است.

جمعیت
جمعیت شهرستان مهدی‌شهر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 36,875 و جمعیت مهدی‌شهر برابر 21,006 نفر بوده‌است.

مردم‌شناسی
سنگسری‌ها از اولین دسته‌های آریایی هستند که به ایران آمده‌اند و هنوز گویش باستانی ویژه خود را حفظ نموده و به سنن باستانی پایبند هستند.

در گذشته سنگسری‌ها زندگی عشایری داشتند که دامنه کوچ آنها از استان‌های تهران و مازندران تا گلستان و خراسان را شامل بود ولی اکنون بیشتر مردم شهرنشین گشته‌اند.

عشایر سنگسری در استفاده از شیر گوسفند مهارت خاصی دارند و انواع لبنیات مرغوب و منحصر به فرد خود را از آن تهیه می‌کنند که تعداد این لبنیات به بیش از 30 نوع می‌رسد که مهم‌ترین آنها: ماست، دوغ، آرشه، پنیر، لور، چیکو، کشک، وارعون و ... می‌باشد. همچنین گوسفندان سنگسری از حیث پرواری بی‌نظیرند و محصول گوشت آنها تقریباً ?60 وزن گوسفند پیش از ذبح شدن است.

پیشینه تاریخی
غار دربند سنگسر از غارهای جالب و دیدنی برای گردشگران و محققان سابقه تاریخی این شهر به پیش از اسلام و حتی به زمان سلسله‌های پیشدادی می‌رسد. در شاهنامه فردوسی از سنگسر سخن رفته‌است. 

در فرهنگ شاهنامه، ذیل کلمه سگسار آمده است: «از مرز و بوم‌هایی که داهیان در آن جای گرفتند». و راجع به داهیان در ذیل کلمه سکزی می‌خوانیم: «... داه گروهی بودند از آرین که در دشت خوارزم جای گرفتند و پس از آن در کنار جنوبی دریای خزر جایگیر شدند. از ... آنان مردم بستوه آمدند. پادشاه ایران گروه داه را پراکنده ساخت. یکدسته از آنان را به زابلستان کوچانید و آنان را سکزی خواندند ... و دشت خوارزم داهستان نامیده شد که مخفف آن دهستان است و اکنون به دهستان معروف است و یکدسته از گروه داه را در زمینی جای دادند در طبرستان ...». به این ترتیب می‌توان گفت سنگسر که در نواحی جنوبی دریای خزر قرار دارد جزئی از سگسار باستانی است و سنگسری‌ها از بازماندگان داهیان و با مردم سیستان(سجستان) و خوارزمیان قدیم از یک نژاد می‌باشند.

مردم این دیار از دیر باز در پاسداری از سرزمین ایران پیش قدم بوده که به عنوان نمونه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

در جنگ شاه طهماسب اول با سلطان سلیمان قانونی (شاه عثمانی) تعداد کمی از سربازان سنگسری (حدود 200 نفر) جلو ارتش عظیم عثمانی را سد کردند و همگی کشته شدند تا سپاه ایران بتواند فرصت عقب نشینی و تجدید قوا را پیدا نموده و از نابودی کامل نجات یابد.
در نبرد مهماندوست اشرف افغان با نادرشاه، جزء سربازان نادرشاه بودند و رشادت‌ زیادی از خود نشان دادند.
اسماعیل‌خان, ذوالفقارخان, مطلب‌خان, محمدعلی‌خان و عیسی‌خان مردانی بسیار متهور و جنگجو بوده که در بیشتر جنگ‌های مهم دوره فتحعلی شاه حضور داشته و پیروزی‌های نمایانی بدست آوردند. در رویداد جدایی افغانستان سردار ذوالفقارخان سنگسری فرماندهی سپاه ایران را بعهده داشت و دوبار افغان‌ها را شکست داد.
در جنگ ایران و عراق مردم این منطقه بیشترین شهید را در سطح استان دادند. 
از سال 1307 مهدی‌شهر دارای شهرداری مردمی بوده و در سال 1314 به‌عنوان چهارمین شهر استان سمنان توسط وزارت کشور به رسمیت شناخته شد. ناحیه سنگسر تا قبل از شهریور 1320 دارای فرمانداری نظامی بود که دودانگه و چهاردانگه و نقاط دیگری از شهرستان ساری سابق جزء آن بوده است. یادآوری می‌شود که در فرهنگ جغرافیایی ایران که در سال 1329 چاپ شده است، این ناحیه با حدود و مشخصات کنونی به عنوان بخش سنگسر آمده است.این بخش در 1387 به شهرستان مهدی‌شهر ارتقاء یافت.

جغرافیای تاریخی
نمایی دیگر از شهر سنگسرنوشتار اصلی: جغرافیای تاریخی سنگسر
مورخان عرب در دوران پس از اسلام سنگسر را در کتاب‌های خود رأس الکلب ثبت کرده‌اند و این جمله ترجمه اشتباهی از نام سگسر است که در کتاب‌های آنان راه یافته و به همین صورت گفته شده‌است.

زبان سنگسری
زبان سنگسری(ISO/DIS 639-3) عضوی از دسته سمنانی در شاخه شمال غربی زبان‌های ایرانی است که خود شاخه‌ای از زبان‌های هندوایرانی و آن نیز به‌ نوبه‌ خود شاخه‌ای از زبان‌های هندواروپایی است و با زبان سمنانی , سرخه‌ای ، شهمیرزادی و لاسگردی که از آبادی‌های مهم شهرستان سمنان محسوب می‌شود نزدیکی و شباهت خاصی دارد.

اهالی این منطقه زبان فارسی را نیز بخوبی صحبت می‌کنند ولی در بین خود ترجیح می‌دهند که با لهجه خویش حرف بزنند که در این صورت دیگران از آن چیزی سر در نمی‌آورند.


صنایع دستی
میدان شهدای سنگسرصنایع دستی سنگسری‌ها شامل قالی بافی، نمد مالی، گلیم و جاجیم بافی و همچنین بافتن پارچه‌های کمابیش ظریف مانند چادر، برک، شال، مقنعه و … می‌باشد. اندازه قالی‌ها معمولاً بزرگ نیست و کمتر به بافتن قالی‌های بزرگ دست می‌زدنند. بافت نوعی قالی در آن جلب توجه می‌کند که همان قالی خود رنگ که در برخی نقاط دیگر ایران هم بافته می‌شود. در این نوع قالی از رنگ طبیعی پشم (سفید، سیاه، خاکستری، قهوه‌ای، میشی و …) استفاده می‌کنند.همچنین زنان سنگسری دارای لباس‌های ویژه‌ای هستند مانند «ساخته مکنه» که روسری ابریشمین خوش رنگ و نگاری است که قرن‌ها آن را بافته، زینت داده و به ترتیب خاصی می‌بندند.

ریشه نام
پیرامون ریشه نام سنگسر دو نظریه وجود دارد:
چون در اطراف این محل کوه‌های سنگی و سخت وجود داشته، آن را سنگسار نامیده‌اند که به تخفیف سنگسر شده‌است.
در آغاز اسلام این نام را سنگسر بر زبان می‌رانده‌اند و چه سنگسر و این آبادی نشیمنگاه سکاها بوده‌است بنابراین سنگسر تحریف شده سگسر می‌باشد. 
به احتمال زیاد نظریه اول درست‌تر است، زیرا در گذشته معمولاً نامگذاری شهرها و روستاها بر اساس شرایط اقلیمی بوده‌است و سنگسر نیز منطقه‌ای کاملاً کوهستانی و زمین آن نسبتاً سخت بوده‌است و انواع سنگ‌ها به وفور در آن دیده می‌شود. آنست که در ترکیب‌های وصفی و اضافی، همواره صفت پیش از موصوف و مضاف‌الیه پیش از مضاف می‌آید. به‌عنوان مثال، به سنگ سیاه می‌گویند:

سُ سنگ (سیاه سنگ) و یا به جای آن که بگویند: «روی سنگ» می‌گویند: «سنگی سر» بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که در گذشته‌های دور، سنگسری‌ها برای توصیف محل سکونت خود به آن «سنگی‌سر» و به مرور زمان سنگسر گفته‌اند.

تغییر نام
پس از انقلاب 1357، در سال 1358 سنگسر به صورت رسمی مهدی‌شهر نامیده شد.

ورزش
شهرستان مهدی‌شهر از قطب‌های اصلی هاکی در ایران است و این منطقه همواره تعدادی بازیکن در اردوهای تیم ملی دارد.در یکی از میدان‌های اصلی این شهر تندیس بازیکن هاکی قرار دارد. همچنین با توجه به پیشنه عشایری هنوز برخی در اسب‌سواری مهارت دارند.

 

میامی(سمنان)

  • جمعیت :
    4354
  • کد تلفن :
    274

 

میامی از شهرهای استان سمنان است. این شهر در بخش میامی در شهرستان شاهرود قرار گرفته است. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 4,354 نفر بوده است. این شهر دارای جاذبه‌های گردش گری زیبایی می‌باشد که از جمله آنها می‌توان شاه‌عباسی و در عمارت، آب انبار و ... را نام برد.میامی از شمال به طول 150 کیلومتر به استان گلستان و خراسان شمالی و از شرق به طول 130 کیلومتر به خراسان جنوبی و رضوی، از غرب به طول 65 کیلومتر به شاهرود و از جنوب به طول 100 کیلومتر به استان یزد متصل شده است. طبق اسناد موجود قدمت شهر میامی بیش از هزار سال می باشد و طی این سنوات قبایل مختلفی زندگی می کرده اند که از مهمترین این قبایل می تواند طایفه خواجه ها، خان ها، حسن بارون و قرقیشه را نام برد و پس از این قبایل افراد دیگری از جمله سادات معظم در این شهر سکنی گزیدند. از نظر رشد و توسعه از حدو یک قرن قبل می توان میامی را به سه بخش تقسیم کرد. بخش اول به زمانی بر می گردد که شهر میامی از مناطق مهم ایالت قومس بوده و بدلیل قرار گرفتن در مسیر کاروانها بار انداز مناسبی برای تاجران و با توجه به عبور کاروانهای شمال و شرق و غرب و قرار گرفتن در مسیر زائرین حضرت علی بن موسی الرضا به شهر تجاری تبدیل شده بود و دارای باغهای میوه فراوان، آب شیرین و گوارا و هوای مناسب بوده است در مسیر جریان آب که از ارتفاعت جنوب میامی به سمت داخل شهر میامی در جریان بود هفت آسیاب آبی قرار داشت که کل گندم منطقه توسط این آسیاب آرد می شده و همه روستائیان از کلاته های شرقی( روستاهای حسین آباد، استرخو، هونستان، بکران، ری آباد و...) کلاته ها غربی( جیلان ، مزج و...) و منطقه سرحدات( کلاته اسد؛ محمد آباد ، جودانه و...) گندم خود را به این شهر می آوره وآرد می کردند و همین داد و ستد ها و رفت و آمدهای زیاد از میامی شهری پر رفت و آمد و آباد به وجود آورده بود و در همان زمان ادارات دولتی که لازمه یک شهرستان می باشد از جمله اداره مالیات، اداره دخانیات ، اداره ثبت اسناد، اداره ثبت احوال، پاسگاه ژاندارمری ، شهربانی، فرودگاه( خانه بالن) بخشداری و مدرسه در این شهر مشغول به فعالیت بودند. در این زمان شخصیت ها و علمای بزرگی از جمله آیت ا... حاج سید اسماعیلی موسوی، حاج عبدالمومن مومنی، میرزا علیمحمد پزشکی ، محمد تقی خان سرتیپ، سرهنگ اسدا... خان، شیخ محمد باقر منتظری و... به امور شهر میامی رسیدگی می کرده اند.منطقه سه چنار بسیار زیبا و خوش آب و هواست دلیلش هم و جود جوی آب روانیست که همشه از آن مسیر میگذرد . از میدان مرکزی شهر میامی که به سمت کوه حرکت میکنید بعد از گذر از بلوارمهارت و پایان ساخت و ساز شهری به منطقه خوش آب و هوایی بر میخورید که وصفش در نوشتن سخت است. بعد از عبور از ساخت و ساز شهری به جوی آب روانی میرسید که آب این جوی از اتصال دو رشته غنات تامین میشود اگر مسیر جوی آب را ادامه بدهید به آسیابهای قدیمی بر میخورید که با وجود کم لطفی مردم و مسئولان هنوز ساختمان آنها پا برجاست و دیدنی در گذشته ای نچندان دور این آسیابها محلی برای تامین آرد مصرفی مردم بوده که امروزه جای خود را با کارخانه و دستگاه های پیشرفته عوض کرده . بیایید باز هم بالاتر برویم ، بعد از آسیابها به محلی میرسیم که آب دو رشته غنات به هم وصل میشود به این مکان آب پنفتنی میگویند که جاییست واقعا دیدنی نوشیدن آبی که بعد از پیمودن مسیری طولانی از زیر زمین بیرون می آید و بسیار خنک و گواراست .

 

درجزین(سمنان)

  • جمعیت :
    4370
  • کد تلفن :
    812

 

 



تاريخ : سه‌شنبه ۳ آذر ۱۳٩٤ | ٦:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : kourosh hasanpour | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.