استان خراسان شمالی در شمال شرق کشور با مساحتی حدود ۲۸ هزار و ۴۳۴ کیلومتر مربع، جزو پانزدهمین استان ایران محسوب می شود. این استان از شمال با کشور ترکنستان، از شرق و جنوب با استان خراسان رضوی و از غرب با استان گلستان و از جنوب غربی با استان سمنان همسایه است. مرکز استان خراسان شمالی، شهر بجنورد است و از شهرهای مهم آن می توان شیروان، اسفراین، مانه، سملقان، جاجروم و فاروج را نام برد.

موقعیت جغرافیایی

استان خراسان شمالی، سرزمینی کوهستانی با دشت های حاصلخیز و محصور بین دو رشته کوه کپه داغ در شمال، آلاداغ و شاه جهان در جنوب قرار دارد. بلندترین قله استان «سالوک» نام دارد که ارتفاع آن نزدیک به ۳۰۰۰ متر می رسد.
آلاداغ تنوع اقلیم های مختلف در استان خراسان شمالی به علت وجود  کوهستان ها، جنگل ها، مراتع وسیع و منابع آبی فراوان بسیار چشمگیر است. این استان دارای آب و هوای متنوع در مناطق مخلتف است که عبارتند از: آب و هوای سرد کوهستانی در نواحی مرتفع آلا داغ و کپه داغ، آب و هوای معتدل کوهستانی و آب و هوای نیمه بیابانی – کوه پایه ای در بخش هایی از مانه،  سملقان و جنوب استان. اما به طور کلی استان خراسان شمالی دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است.
رودخانه اترک، تنها رود دایمی موجود در استان است. وجود چشمه های مختلف و سرشاخه های متعدد رودخانه اترک و چهار سد بزرگ بیدو در اسفراین، شورک و بارزوی شیروان و شیرین دره، مانـــه و  سلمقان از منابع مهم تامین آب مورد نیاز استان محسوب می شوند.
 

پیشینه تاریخی

استان خراسان شمالی یکی از جدیدترین استان های ایران است که از تجزیه سرزمین بزرگ خراسان سابق به وجود آمده است. به همین دلیل، تاریخ مشترکی با استان های خراسان رضوی و خراسان جنوبی دارد و دارای تاریخی از «دوره میان سنگی» در منطقه جاجرم و سکونت اقوام آریایی یعنی «پارت ها» بوده است. خراسان از ساتراپ های دوره هخامنشیان محسوب می شد. این سرزمین در زمان اشکانیان از شهرهای مهم به شمار می رفته و در طول تاریخ گذرگاه اقوام گوناگون و حکومت هایی چون مغول ها، ترک ها که شامل ازبک ها و ترکمن ها، تاتارها بوده است.
در زمان ساسانیان، استان خراسان شمالی به وسیله یک اسپهبد که «پادگوسبان» نامیده می شد اداره می شد و چهار نفر به عنوان مرزبان برای اداره چهار قسمت خراسان آن روز تحت فرمان وی بودند. در سال ۳۱ هـ. ق، اعراب وارد خراسان شدند و در همین دوره ساکنین خراسان به دین اسلام گرویدند. سرزمین خراسان تا سال ۲۰۵ هـ. ق، در تصرف خاندان بنی عباس بود. خراسان در دوران اسلامی به چهار قسمت تقسیم می شد که هر قسمت آن به نام یکی از چهار شهر بزرگ نیشابور، مرو، هرات و بلخ نامیده می شد.
این منطقه درسال ۲۸۳ هـ. ق، به دست طاهریان استقلال یافت و در سال ۲۸۷ هـ. ق، جزو سامانیان شد. در سال ۳۸۴ هـ. ق،  سلطان محمود غزنوی خراسان را تصرف کرد.
خراسان در سال ۵۵۲ هـ. ق، به تصرف خوارزمشاهیان درآمد ولی در قرن هفتم هجری بر اثر حملات مغول ها، این سرزمین جزو متصرفات ایلخانان مغول شد. خراسان بعد از مرگ نادرشاه افشار در سال ۱۱۶۰ هـ. ق، به تصرف افغانی ها در آمد ولی این منطقه در دوران حکومت قاجاریه و با دخالت و حمایت انگلیسی ها ایران با امضای «عهدنامه پاریس» در سال ۱۲۷۳ هـ. ق، متعهد شد تا در امور داخلی افغانستان دخالتی نداشته باشد. در همین دوره بود که خراسان به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم شد. قسمت شرقی در افغانستان تحت حمایت انگلیس و قسمت غربی در ایران باقی ماند.
این استان با مصوبه دولت در سال ۱۳۸۳ به استانی مستقل و متشکل از ۶ شهرستان، ۱۶ شهر، ۱۵ بخش، ۴۰ دهستان و ۸۶۲ روستا تبدیل شد.
 

اقوام و زبان

این بخش از کشور در گذشته، تنها راه ارتباطی شرق به غرب بود و وجود جاده ابریشم در جنوب استان، سبب ورود اقوام مختلف به آن شده است. عمده ویژگی خراسان شمالی وجود بافت متنوع قومی و مولفه های فرهنگی متفاوت آن است. به طوری که امروزه مردم در خراسان شمالی به زبان ها و لهجه های مختلفی صحبت می کنند. بنابراین می توان گفت؛ اقوام ساکن در استان خراسان شمالی را بیشتر کرمانج ها، ترک ها، ترکمن ها و فارس ها که به آنها «تات» هم گفته می شود، تشکیل می دهند. گویش محلی فارسی ساکنان بومی استان خراسان شمالی «تاتی» نامیده می‌شود. با مهاجرت مردم ترک زبان گرایلی و مردم کرمانج - شاخه ای از کردها- در زمان شاه اسماعیل و شاه عباس از غرب ایران به این سرزمین، زبانهای فارسی کرمانجی و  ترکی در آن رواج پیدا کرد.
 

موقعیت اجتماعی و اقتصادی

موقعیت جغرافیایی و شرایط اقلیمی متنوع در استان خراسان شمالی، زمینه مساعدی را جهت انجام امور کشاورزی و دامپروری برای اهالی این خطه بوجود آورده است. وجود رودخانه دایمی اترک، چشمه ها و منابع آب فراوان از دیگر عوامل موثر در رونق کشاورزی و دامپروری منطقه است.
کشاورزی از اصلی ترین فعالیت اقصادی استان به شمار می آید که به دو گونه سنتی و نیمه صنعتی رواج دارد. در بخش محصولات کشاورزی آن می توان به پنبه، گندم، جو، زیره، حبوبات، سبزیجات، گیاهان صنعتی، جالیزی و علوفه و در بخش محصولات باغی می توان به آلو ، گیلاس، آلبالو، انگور و سیب اشاره کرد .
به دلیل وجود مراتع غنی، دام داری در این ناحیه از رونق خاصی برخوردار است که به دو صورت دام داری ساکن و دام داری نیمه کوچ نشینی رواج دارد. البته در کنار دام داری پرورش زنبور عسل، کرم ابریشم و مرغ نیز صورت می گیرد.
صرف نظر از کشاورزی و دام داری در استان خراسان شمالی بخش صنایع بیشتر به صورت دستی نیز رواج دارد. صنایع دستی این منطقه را انواع قالی، جاجیم و گلیم بافی تشکیل می دهد.
فعالیت مردم این استان فقط محدود به بخش کشاورزی و دامپروری نمی شود بلکه وجود مجتمع ها و صنایع دیگر نظیر: مجتمع پتروشیمی، کارخانه سیمان وکارخانه‌های پلاستیک بجنورد، مجتمع فولاداسفراین، کارخانه آلومینیومی جاجرم، نیروگاه برق، کارخانه قند وکارخانه الیاف شیروان، کارخانه‌های متعدد پنبه پاک کنی، صنایع غذایی، کشاورزی، ساختمانی و غیره، بر زندگی مردم این سرزمین تأثیر بسزایی دارد.
 

آشخانه(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    18784
  • کد تلفن :
    585

آشخانه شهری است در استان خراسان شمالی.
این شهر مرکز شهرستان مانه و سملقان است و در ?45?کیلومتری غرب بجنورد قرار گرفته است. شهر آشخانه در سال 1385، تعداد 18,784 نفر جمعیت داشته است .
این شهر از منابع آب خوبی برخوردار است که از کوه‌های آلاداغ سرچشمه می‌گیرد و به همین خاطر کشاورزی و دامپروری در پیرامون آن رواج دارد. زبان گفتاری بیشتر ساکنان آشخانه ترکی و کرمانجی است.
جمعیت این شهر که در اوایل انقلاب 57 حدود 6 هزار نفر بود در سال 1384 به 20 هزار نفر رسید. سرعت مهاجرت به این شهر باعث ایجاد پدیده حاشیه‌نشینی شده‌است.
این شهر همچنین دارای دانشگاهی به نام دانشگاه آزاد اسلامی مانه و سملقان است.
بامداد دوشنبه نهم مهرماه 1386 زمین‌لرزه‌ای شهر آشخانه را لرزاند

اسفراین(خراسان شمالی)

اِسفَرایـِن شهری است در شمال غربی استان خراسان شمالی. این شهر مرکز شهرستان اسفراین است.
اسفراین بین 56 درجه و 57 دقیقه تا 58 درجه و 7 دقیقه طول شرقی و 36 درجه و 40 دقیقه تا 37 درجه و 17 دقیقه عرض شمالی واقع شده است. این شهرستان از جنوب و جنوب غربی با شهرستان سبزوار، از شرق با قوچان و سبزوار و از غرب با بجنورد و شیروان همسایه است. ارتفاع شهرستان اسفراین از سطح دریا در بلندترین نقاط قله شاه جهان 3032 متر و در پست ترین نقطه حدود هزار متر می‌باشد. اسفراین در حاشیه جنوبی کوههای آلاداغ که خود در امتداد شرقی رشته کوه البرز قرار دارد و در قسمت جنوبی به ارتفاعات جغتای می پیوندد. مرکز شهرستان اسفراین شهر اسفراین و ارتفاع آن از سطح دریا 1260 متر است. قله شاه جهان در آلاداغ بلندتر از قله‌های دیگر کوههای شانو، دلقره، برمهان، پاتو، نادری، خیبران، ارسن، کول، گاوتیغ و قره داش است. ادامه کوههای آلاداغ در قسمت غربی شهرستان اسفراین با نام سالوک معروف است. رشته کوه دیگری که به موازات رودخانه جوین قرار دارد در جهت جنوب شرقی-شمال غربی، بین شهرستان های اسفراین و سبزوار امتداد پیدا کرده است. ارتفاع این رشته کوه از سطح دریا 1353 متر است و مهم‌ترین آنها کوه تپه سیاه و هرده گچی می‌باشد.
اسفراین دارای نقاط تاریخی فراوانی می‌باشد و بیش از 25 بقعه از بزرگان و امام زادگان در این شهرستان وجود دارد. همچنین این شهر مشاهیر فراوانی را در خود پرورش داده است. ابو عوانه، ابو حامد، شیخ محمد رشیدالدین، شیخ جمال الدین احمد ذاکر گوریانی اسفراینی، احمدبن ابی طاهر اسفراینی، شیخ محمد رشیدالدین، رضی الدین علی لالای اسفراینی و ابو عباس فضل بن احد اسفراینی از جمله این بزرگان هستند.

قومیت ها:
مردم اسفراین از 4 قوم تشکیل شده اند که شامل تات ها (فارس ها)، ترک ها، کرمانجها و هزاره ها (بربری ها) می‌باشند:
1. تات ها فارسی زبانهایی هستند که پس از کشتارهای مردم اسفراین در اواخر قرن دهم و اوایل قرن یازدهم به روستاهای دوردست کوچیدند و اکنون در یک روستای نیش کیش زندگی می‌کنند و دارای لهجه خاص و آداب و رسوم قدیمی خود هستند.
2. کرمانج ها: در گذشته شاه اسماعیل، شاه عباس و نادر شاه افشار اغلب کرمانج ها را برای مرزداری و دیگر مسائل سیاسی از ترکیه و عراق به مناطق مختلف استان خراسان کوچاندند. طوایف مختلف کرمانج عبارت‌اند از شادلو، زعفرانلو، میلانلو، ایزانلو، توپکانلو، دیرانلو - گنجدان که عموماً در روستاهای شمالی و حومه اسفراین زندگی می‌کنند. 3. ترک ها از ترک های تتار و جغتایی هستند و بیشتر در بخش بام اسفراین زندگی می‌کنند. فرهنگ آنها سنگلاخ نام دارد و توسط امی علیشیر نوایی تالیف گردیده و یادگار دوران رشد آنهاست.
4. بربری ها که در زمان حکومت احمد خان ابدالی به نوار مرزی ایران کوچانده شده بودند و یا در دوره ناصرالدین شاه به ایران آمده بودند و توسط یکی از ملاکین و تجار معروف خراسان به نام رضا مهدوی رییس التجار به اسفراین آورده شده اند. بربری ها بیشتر در روستاهای قاسم آباد، کلاته بربرها، عباس آباد و چند روستای دیگر ساکن شده اند و بیشتر از طوایف چوره، پالانی، چارشانگی، خوجکه، لنگر، جاقوری و دیزنگی هستند.
شهر فعلی اسفراین از 19 محله تشکیل شده است و حدود 30000 متر مربع از خیابان های این شهر را خیابان های اصلی پوشش می‌دهند. صنایع اسفراین در دو کارخانه پنبه و کارتن سازی خلاصه می‌شود و غیر از آنها کارگاههای کوچک زیادی از جمله کارگاههای صنایع چوب، صنایع فلزی و صنایع ساختمانی وجود دارد. کارخانه کمپوت روستای کوشکی، کوره‌های آجر روستای اتیمز، کارخانه آسفالت شهرداری، کارخانه تولید ماکارونی و کارخانه بسته بندی خشکبار از دیگر صنایع اسفراین می‌باشند. در بخش های اسفراین همچون دهستان های حومه، زرق آباد، رویین، فرطان، میلانو، بام وصی آباد، انواع تولیدات کشاورزی و دامداری یافت می‌شود. سیب رویین و انگور اسفراین شهرت خاصی دارند و زمین های قابل کشت غلات، پنبه، زیره، هندوانه، خربزه، انگور و غیره به فراوانی در این شهرستان تولید می‌شود. کشت توت و پرورش کرم ابریشم، زنبورداری و دامداری از فعالیتهای دیگر روستاها و شهر اسفراین است. صنایع دستی اسفراین، پارچه بافی، قالی و قالیچه بافی، جاجیم بافی و گلیم بافی است. پارچه بافی بیشتر در روستاهای رویین، محمودی و ایرج معمول است.

آب و هوا:
آب و هوای اسفراین معتدل است و منابع تاریخی نیز بر این نکته تاکید دارند. اعراب اسفراین را بلقیس می خوانده اند که یادآور سرزمین های زیبای یمن بوده است. قسمت های جنوبی اسفراین به علت مجاورت با کویر دارای زمستان های سرد و تابستان های گرم و خشک می‌باشد. رودخانه‌های مهم اسفراین، بیداز و رویین و قره سو می‌باشند. قره سو اصلی ترین رود است که از ارتفاعات رشته کوههای آلاداغ و شاه جهان سرچشمه گرفته و شامل رودخانه‌های سنخواست، جاجرم، بیدواز، گرماب، رویین و غیره است. این رود پس از سیراب کردن جلگه جاجرم به طرف جنوب جریان یافته و به کالشور در جنوب سبزوار می پیوندد و سرانجام در کویر گم می‌شود .

پوشش گیاهی:
به غیر از درختان ارس که در بلندیهای شاه جهان، سالوک و ساری گل بطور پراکنده می رویند، اسفراین دارای 450000هکتار مرتع و جنگل می‌باشد. این جنگل ها که در ارتفاعات شمالی و شمال شرقی قرار دارند، اغلب از درختان پسته، انار، سماق، انجیر، زبان گنجشک، گلابی وحشی، ارغوان و ... تشکیل شده است. پوشش گیاهی منطقه را نیز گیاهانی چون پیاز کوهی، درمنه، خارشتر، بارهنگ، اسپند، قارچ، پونه، زرشک، بومادران، استاقدوس و غیره تشکیل می‌دهد.

حیات وحش:
به علت وجود مراتع و جنگل ها، زیستگاه حیات وحش در قسمت‌های زیادی از این شهرستان گسترده شده است. حیواناتی چون شغال، آهو، گرگ، گورکن، خرگوش، روباه، خوک، پلنگ، کفتار و بزکوهی در نقاط مرتع به ویژه در منطقه سالوک زندگی می‌کنند. منطقه حفاظت شده ساری گل در شمال شرقی اسفراین، با وسعت 28000 هکتار زیستگاه انواع وحوش و گیاهان می‌باشد.

بجنورد(خراسان شمالی)

بُجنورد مرکز استان خراسان شمالی می‌باشد. این شهر در ناحیه شمال‌شرقی ایران واقع شده‌است. جمعیت شهر بجنورد برپایه آمار سرشماری سال 1385 خورشیدی، برابر با 176,726 نفر است، که در استان خراسان بزرگ پس از مشهد سبزوار و نیشابور چهارمین شهر بزرگ و پر جمعیت به شمار می رود. پرجمعیت‌ترین شهر استان خراسان شمالی است و چهل‌و پنجمین شهر پرجمعیت جمهوری اسلامی ایران محسوب می‌شود.
نام این شهر به صورت «بجنُرد» تلفط می‌شود. به عبارت دیگر «و» به مانند کلماتی چون «لیون»، «جو» و «برو»، «ـُ» تلفظ می‌شود.

وجه تسمیه:
در فرهنگ معین نام این شهر، «بیژن‌گرد» آورده شده‌است. بیژن‌گرد به معنی «ساخته بیژ» و «آبادشده به دست بیژن» است. شهر بیژن‌گرد نیز بر اساس حکایت بیژن و منیژه، در شاهنامه فردوسی، مکانی بوده که بیژن، منیژه را از چاه نجات داده و شهری در آن مکان بنا کرده‌است. همچنین احتمال دارد نام این شهر به صورت بجنه یورد بوده باشد که به معنی سرزمین بجنه است. بجنه ها یکی از اقوام ترک می‌باشند.

تاریخچه:
نتایج بررسی و پهنه‌بندی محوطه‌های باستانی نشان داده‌است، نقاط باستانی شناسایی شده، متعلق به دوران میان‌سنگی هزاره چهارم تا هزاره اول پیش از میلاد، نقش مهمی را در شکل‌گیری زیست‌گاه‌های اولیه در حاشیه رودخانه اترک ایفا نموده‌اند. این منطقه، در دوران ماد و هخامنشی، بخشی از ساتراپی پارت قلمداد می‌شده و از دوره اشکانی، در این ناحیه 8 زیستگاه، در بخش راز و جرگلان، 3 مورد در بخش مرکزی و نیز 5 زیستگاه در شهرستان مانه و سملقان شناسایی شده‌اند. وجود بنای سنگی موسوم به اسپاخو، از آثار تاریخی دوره ساسانی نیز، نقش و اهمیت خراسان شمالی را در این دوران روشن می‌نماید. علاوه بر آن، منطقه بجنورد در صدر اسلام، در ارتباط فرهنگی ـ اجتماعی جدی با دیگر نقاط ایران قرار داشته و از آن نواحی تأثیر گرفته‌است. در آن دوران قسمت‌های عمده‌ای از منطقه آباد و مسکونی بوده‌است. مؤلف تاریخ سیستان، ناحیه امروزی بجنورد را به عنوان بخشی از سرزمین نساء معرفی نموده‌است و در سال‌های آغازین قرن دوم هجری، این منطقه جزئی از قلمرو بزرگ حکومت طاهریان به‌شمار می‌آمده‌است.
ابن‌ابو‌اصیبه نیز در ذکر مناطق بجنورد آورده‌است که: «ابن سینا، دربار علی‌ابن‌مأمون را در خوارزم ترک گفت و به طوس، شوقان، طبر و سملقان و جاجرم و بالأخره به جرجان رفت». مؤلف نامعلوم حدودالعالم، از نخستین کسانی‌است که از چرمغان نام می‌برد و مقدس نیز آن را جزئی از ناحیه نساء برشمرده‌است.
ظاهراً چرمغان، شهرکی کوچک، پررونق و آباد بوده و بجنورد کنونی در جوار آن به‌وجود آمده‌است. امروزه حدود و گستره این شهرک در حاشیه شهر بجنورد، مبین پیشینه کهن و رونق آن در قرون اولیه اسلامی است.
به استناد متون تاریخی در سده‌های پنجم تا هشتم هجری، بخش وسیعی از ناحیه بجنورد، مسکونی و آباد بوده‌است. در آغاز دوران مغول و تیموری، منطقه بجنورد نیز مورد آسیب‌ها و خسارات فراوانی واقع شد.

بناها و یادمان‌های تاریخی:
آرامگاه بابا توکل، مدفن یکی از شاعران قرن چهارم هجری‌است و در ناحیه شمال‌شرقی شهرستان بجنورد قرار گرفته‌است.

جاذبه‌های طبیعی

چشمه باباامان:
چشمه باباامان در کیلومتر 11 جاده بجنورد - مشهد، به فاصله تقریبی 300 متر از جاده، واقع شده است. آب این چشمه، جزء دسته آب‌های سولفاته کلسیک و سدیک است و مصرف آن صفراآور و ملین و تسهیل کننده اعمال گوارشی و دافع سموم است.

چشمه بش‌ قارداش:
چشمه بش قارداش (پنج برادر) در 8 کیلومتری جنوب بجنورد و در شرق جاده بجنورد به اسفراین، در فاصله تقریبی یک کیلومتری جاده واقع شده‌است. آب این چشمه، در ردیف آب‌های بیکربناته کلسیک و سولفاته کلروره سرد به همراه سیلیس و آهن می‌باشد و در درمان اختلالات دستگاه گوارش، یاری رساندن به سوخت‌وساز بدن و ارزش غذایی مؤثر است.

اماکن زیارتی و مذهبی

امامزاده سلطان سیدعباس:
این آرامگاه در جنوب شهر بجنورد واقع است. این امامزاده را برادر امام رضا(ع) می‌دانند و در محل به نام «معصوم‌زاده» معروف است. این بنا، در سال 1345 خورشیدی، به طور کامل بازسازی شده‌است.

نژادشناسی:
نژادهایی که در بجنورد زندگی می‌کنند عبارتند از:تات، ترک، کرمانج، ترکمن و فارس

پیش قلعه(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    1783
  • کد تلفن :
    585

پیش‌قلعه از شهرهای استان خراسان شمالی است که در بخش سملقان شهرستان مانه و سملقان قرار گرفته است و در سال 1385، تعداد 1,783 نفر جمعیت داشته است

حصارگرمخان(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    798
  • کد تلفن :
    585

حصار گرم‌خان شهری از توابع استان خراسان شمالی است که در بخش گرمخان شهرستان بجنورد قرار گرفته است. این شهر در سال 1385، تعداد 798 نفر جمعیت داشته است.

درق(خراسان شمالی)

درق از شهرهای استان خراسان شمالی است و در ?170?کیلومتری جنوب غربی بجنورد مرکز خراسان شمالی قرار دارد و در بخش مرکزی شهرستان جاجرم قرار گرفته است.که فاصله آن با این شهرستان 15 کیلومتر می‌باشد.بین این دو شهر یک شهر بنام شهر گرمه و یک روستا بنام روستای ایور قرار دارد و در سال 1385، تعداد 4,594 نفر جمعیت داشته است

راز(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    5227
  • کد تلفن :
    585

راز از شهرهای استان خراسان شمالی است که در بخش راز و جرگلان از توابع شهرستان بجنورد قرار گرفته‌است و در سال 1385، تعداد 5,227 نفر جمعیت داشته‌است .
منطقه راز در حدود 45 کیلومتری مرز ایران و ترکمنستان و به مسافت 120 کیلومتری شمال بجنورد قرار دارد. راز درزمانهای قدیم جزء سرزمین نساو ابیورد بوده‌است و وجه تسمیه راز نیز به خاطر وجود انگورهای رز بوده که در دره‌ای که در حال حاظر وجود دارد وبه گویش محلی به دره رزندر معروف می‌باشد. راز دارای آب وهوای کوهستانی می‌باشد و مردم این شهر در محیطی با درآمد کافی که از دامداری و کشاورزی و باغات موجود در ابیدر و کشکیدر و ناحیه جنوب غربی که در زبان رازی به جلگه معروف است زندگی می‌کنند به دلیل عدم وجود گاز شهری دراین منطقه مردم این منطقه جهت پخت وپز از نفت وکپسول گاز استفاده می‌کنند بیشتر شغل افراد دراین منطقه کشاورزی ودامداری می‌باشد.
گویش رازی گویش ویژه‌ای از زبان‌های ایرانی است.
این گویش از لحاظ لغوی به گویش‌های باستانی ایران می‌رسد و لغات خاصی دارد که به زمان اشکانیان منصوب می‌باشد. از لحاظ تاریخی این شهر در دوران مختلف با عوامل طبیعی دچار تغییرات زیادی شده و هر از گاهی عواملی مثل سیل و زلزله بافت شهری و روستایی آن را به هم ریخته و گاهی جمعیت آن در طول تاریخ به 50000 هزار نفر هم رسیده‌است.

سن خواست(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    2114
  • کد تلفن :
    585

سنخواست از شهرهای استان خراسان شمالی است که در بخش جلگه سنخواست از توابع شهرستان جاجرم قرار گرفته است.سنخواست در سال 1385، تعداد 2,114 نفر جمعیت داشته است .
سنخواست دارای قدمتی بسیار دیرینه می‌باشد و اثار زیادی از دوران قبل از اسلام از محیطهای باستانی آن کشف شده است. برای نمونه در فاصله چند کیلومتری شرق سنخواست منطقه‌ای تحت عنوان «چلو» شناخته می‌شود که اخیرا مورد توجه باستان شناسان قرار گرفته است و به زودی فصلی از کاوشهای باستان شناسی در آن آغاز خواهد شد.

شوقان(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    2354
  • کد تلفن :
    585

شوقان از شهرهای استان خراسان شمالی است.این شهر در بخش جلگه شوقان شهرستان جاجرم و در سال 1385، تعداد 2,354 نفر جمعیت داشته‌است.
شهر شوقان که در فاصله 64 کیلومتری شهر بجنورد مرکز استان خراسان شمالی قرار گرفته‌است به عنوان یک شهر ییلاقی در منطقه معروف است دارای آب و هوای کوهپایه‌ای و معتدلی است.عمده محصولات کشاورزی این روستا گندم و جو هستند.این شهر از نظر تولید صیفی جات مخصوصا گوجه فرنگی و خیار نیز از قطب‌های منطقه محسوب می‌شود. این شهر جاذبه‌های گردشگری فراوانی از جمله کوهستان‌های ییلاقی بسیار زیبا و خوش آب و هوا و چشمه زیبا و پر آبی که آب گل شهر را تامین می‌کند نیز دارا است. روستاهای تحت نفوذ این شهر نیز دارای ویژگی‌های گردشگری بسیار زیادی هستند. که از جمله آنها می‌توان به غار گنج کوهو اشاره کرد.
زبان گفتاری مردم شوقان کرمانجی و ترکی است

شیروان(خراسان شمالی)

شیروان مرکز شهرستان شیروان در استان خراسان شمالی است.

تاریخچه:
با توجه به تحقیق و کاوش در آثار باقی‌مانده در روستاها و آبادی‌های قدیمی , می‌توان گفت این منطقه قبل از اسلام مسکونی بوده و دارای قدمت طولانی است. مردم شیروان در سال 31 هجری ـ در زمان خلافت عثمان ـ به اسلام روی آوردند.در دوران طاهریان و سامانیان , با اینکه ذکری از نام شیروان نیامده‌است، لیکن از برخی نشانه‌ها پیداست که این شهر به صورت قصبه‌ای پابرجا بوده‌است.
سلطان محمود غزنوی در لشکرکشی خود به هندوستان , یک شبانه روز در حد فاصل ورگ ـ رزمغان توقف کرده بود , و این محل هنوز هم در میان مردم شیروان به تخت سلطان محمود معروف است. از نظر تاریخی , رونق شهر شیروان با دوره فرمانروایی خوارزمشاهیان مربوط است. این شهر در دوران حکومت قاجار یکی از مناطق مهم درگیری‌های حکام محلی بود. شهر شیروان در سال 1308 بر اثر زلزله به کلی ویران شد و پس از دوسال , بار دیگر به روشی تازه بازسازی شد. شیروان محل زندگی کرمانج ها می‌باشد و زبان گفتاری مردم آن کرمانجی است

صفی آباد(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    3240
  • کد تلفن :
    585

صفی‌آباد از شهرهای استان خراسان شمالی است که در بخش بام و صفی‌آباد از توابع شهرستان اسفراین قرار گرفته است و در سال 1385، تعداد 3,240 نفر جمعیت داشته است

 

فاروج(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    10668
  • کد تلفن :
    585

فاروج از شهرهای استان خراسان شمالی است و مرکز شهرستان فاروج این استان است. شهر فاروج در سال 1385، تعداد 10,668 نفر جمعیت داشته‌است .
سوغاتی شهر فاروج آجیل است از محصولات شهر فاروج می‌توان کشمش و بادام و گردو را نام برد. از آثار باستانی شهر فاروج می‌توان به موجی تپه و تپه کل، به قربان و محله چهل دختر و هرده که یکی از قدیمی ترین محله‌های فاروج است اشاره کرد.مردم فاروج ترک می‌باشند و زبانشان ترکی است

قاضی(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    2592
  • کد تلفن :
    585

قاضی یکی از شهرهای استان خراسان شمالی است. این شهر در بخش سملقان شهرستان مانه و سملقان قرار گرفته‌است و در سال 1385، تعداد 2,592 نفر جمعیت داشته‌است .
شهر قاضی مرکز بخش سملقان از توابع شهرستان مانه سملقان است این بخش در همسایگی استان گلستان و شهرستان جاجرم واقع است این شهر در دشت سملقان قرار دارد.
محصولات کشاورزی آن گندم - انگور - گوجه فرنگی - هلو و در مقادیر اندک جو - چغندر قند می‌باشد .
از نکات قابل ذکر در دشت سملقان وزش بادهای شدید از ابتدای آبان ماه تا اواسط فروردین هر سال است این مسئله موجب فرسایش بادی شده اما می‌توان با استفاده از این امکان به توسعه صنعت در منطقه پرداخت چرا که نعمت آب زیر زمینی فراوان در این دشت و رودخانه درکش و نظر به بارش 290 م.م. دشت و بارش 400 م .م . در کوهستان اطراف آن ، تامین کننده آب صنایع است .مزید بر آن گذر راه آسیایی از این منطقه در انتقال هر نوع محصولی کمک خواهد کرد.
منطقه تفریحی گردشی درکش تا هاور دارای جنگل‌های انبوه بلوط و کرکو در دامنه‌های ارتفاعات 2800 متری جلوه زیبایی آفریده‌است . آب جاری در این کوهستان دارای EC کمتر از 200 است .
در حاشیه شهر قاضی دو تپه باستانی مدفون شده وجود دارد نیاز به بررسی و کاوش علمی دارد تپه باستانی زرک تخریب شده و در حال از بین رفتن است

گرمه و جاجرم(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    25205
  • کد تلفن :
    585

گرمه، مرکز شهرستان گرمه در استان خراسان شمالی واقع است.
این شهر در 173 کیلومتری شهر بجنورد و 175 کیلومتری شاهرود قرار گرفته‌است.
گرمه به همراه شهر جاجرم، تا مهرماه 1387 به طور مشترک مرکز شهرستان گرمه جاجرم بود که در این تاریخ به طور مستقل مرکز شهرستان تازه تاسیس گرمه شد.

مراکز تاریخی و گردشگری گرمه:
قلعه جلال الدین گرمه
باغ مزار
نظر گاه
پارک شقایق گرمه

لوجلی(خراسان شمالی)

  • جمعیت :
    1056
  • کد تلفن :
    585

لوجلی از شهرهای استان خراسان شمالی است. این شهر در بخش سرحد شهرستان شیروان قرار گرفته است و در سال 1385، تعداد 1,783 نفر جمعیت داشته است.

 



تاريخ : شنبه ٢٤ آبان ۱۳٩۳ | ۱٠:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : kourosh hasanpour | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.